فن آوری اطلاعات

  (Engine) وسیله ای است که انرژی شیمیایی سوخت را به انرژی مکانیکی دورانی تبدیل می کند. موتورهای احتراقی به دو دسته عمده موتورهای احتراق خارجی و موتورهای احتراق داخلی تقسیم می شوند. انواع موتورهای احتراق داخلی عبارتند از: 1. موتور جت (Jet Engine) 2. موتور توربین گازی (Gas Turbine Engine) 3. موتور دوار (Rotary Motor) 4. موتورهای رفت و برگشتی یا پیستونی(Reciprocating or Piston Type Engine) تاریخچه و اصول کار موتورهای احتراق داخلی اولین اقدام مهم برای توسعه موتورهای داخلی توسط مهندس فرانسوی به نام بودوروشا صورت گرفت. او در سال 1862 میلادی چهار حالت ضروری برای کار موتور با بازدهی بالا را به صورت زیر بیان کرد: 1. بیشترین حجم ممکن سیلندر با کمترین سطح خنک کننده 2. بالاترین سرعت ممکن برای پیستون 3. به وجود آمدن بیشترین تراکم ممکن در آغاز انبساط 4. بالاترین حد انبساط ممکن علاوه براین بودوروشا پیشنهاد کرد، برای اینکه یک موتور با موفقیت تمام اصول ذکر شده را شامل شود باید از یک سیلندر و پیستون تشکیل گردد که در آن یک ضربه پیستون برای هریک از چهار رویداد مجزا که یک سیکل را تشکیل می دهند به وجود آید. این چهار رویداد عبارتند از: 1. به داخل کشیدن مخلوط سوخت قابل احتراق (مکش) 2. متراکم نمودن سوخت (تراکم) 3. اشتعال مخلوط سوخت در نقطه حداکثر فشار و تولید توان (انفجار یا توان) 4. تخلیه مواد حاصل از احتراق (تخلیه) اولین موتور احتراق داخلی چهار زمانه که براساس اصول بالا کار می کرد در سال 1876 میلادی توسط دکتر نیکلا آگوست اتو آلمانی ساخته شد. این سیکل گرچه در اصل توسط بودوروشا پیشنهاد گردید اما عموماً به نام سیکل اتو نامیده می شود. چهار مرحله سیکل اتو در شکل 1 نشان داده شده است. شکل1- مراحل کار یک موتور چهار زمانه بنزینی به دنبال اختراع موتور چهار زمانه توسط اتو، اختراع اولین موتور دوزمانه در سال 1878 به وسیله دوگالد کلرک انگلیسی به ثبت رسید. در این موتور یک زمان توان در هر دور گردش میل لنگ وجود دارد.