آموزش کار با دوربین های نقشه برداری (سانتراژ دوربین نیو و تئودولیت)
این خطا از مجموع Xبتوان 2 و Y بتوان 2 و Z بتوان 2 کلا در زیر رادیکال حساب میشه . این کار از چرخش های احتمالی در نقشه بدلیل توجیه اشتباه بخاطر وارد کردن مختصات اشتباه یک یا هر دوی ایستگاه ها ، جلوگیری می کنه ...در دوربین هایی مانند لایکا این طول اندازه گیری نمیشه وکافیه تار رتیکول در امتداد ایستگاه قرار بگیره . بالطبع خطای توجیه به شما اعلام نمیشه . البته می تونین بعد از توجیه، مختصات ایستگاه دوم رو یکبار برداشت کنین و با مختصات قبلیتون مقایسه و کنترل کنین . اگر مشکلی نبود می تونین برین سراغ برداشت نقاط عوارضتون .
از این به بعد روال کار همینه . رو ایستگاه 2 که رفتین اینبار دوربین رو نسبت به ایستگاه اول توجیه کنید . حالا می تونین ایستگاه 3 رو هم ایجاد کنیدو مختصات دار( مختصاتش رو برداشت کنین) و دفعه بعد رو ایستگاه 3 برین و نسبت به ایستگاه دو و یا یک دوربین رو توجیه کنین و الی آخر ...
فقط در این روش باید خیلی حواستون جمع باشه . نقشه های زیادی بوده که با این روش تهیه شدن و چرخش داشتن ، یعنی مختصات ایستگاه ها رو درست وارد کنین . یه وقت بجای مختصات ایستگاه 3 مختصات ایستگاه 1 رو به دوربین ندین چرا که این کار باعث میشه که جهت و محل محورهای مختصاتتون در منطقه تغییر کنه و الریدمان ...
البته تا اونجایی که می دونم سازمان نقشه برداری روش آنتنی برای پیماش اصلی رو قبول نداره . بعضیام کلک می زنن و از مختصات بدست اومده از این روش در پایان کار یه پیمایش صوری می سازند ...
روش دوم :
یک سری نقاط پایه رو به عنوان ایستگاه های پیمایش اصلیتون در نظر بگیرین و مختصات اونها رو با قرائت طولها و زوایا بر روی شبکه و یا توسط GPS تعیین کنین و سرشکنی را انجام بدین . البته ممکنه که نقاط از قبل در منطقه ایجاد شده باشن و مختصات دار باشن و دیگه نیازی به این کارها هم نباشه .
حالا می تونین برای توجیه توتال استیشن از این مختصات نهایی بدست آمده برای ایستگاه های پیمایش استفاده کنین . مطابق روش توجیه مختصاتی که در بالا اشاره شد . می تونین این مختصات های بدست رو دستی به توتال وارد کنین (رو هر ایستگاه که میرین نسبت به ایستگاه بغلی توجیه رو انجام بدین) و یا اینکه در صورت اینکه توتالتون امکانش رو داشته باشه اقدام به Upload کردن مختصات ایستگاه ها از کامپیوتر به دوربین و فراخوانی اونها از حافظه دوربین در حین کار بکنین . با این کار خطای انسان جهت وارد کردن مختصات بصورت دستی حذف میشه و سرعت کار توجیه هم بالاتر میره .
من سعی کردم بازبانی ساده و روان ، روال کار رو برای یک فرد مبتدی توضیح بدم . امیدوارم که بکار دوستان نقشه بردار با تحصیلات آکادمیک عزیز بیاد .
در نگاه اول شاید کار پیچیده ای بنظر بیاد ولی خودتون که برین سر وقت توتال و کار می بینن که این جوریام نیست .
در پایان یه توصیه برای شما دارم و اون هم اینه که هیچ وقت کنترل رو در کار فراموش نکنین . کنترل باعث کشف و پیشگیری از خطاها و اشتباهات احتمالی خواهد شد و از ریخته شده آبرو و وارد آمدن خسارت مالی به شما جلوگیری خواهد کرد . هر چقدر هم که از خودتون ، معلوماتتون و کارتون مطمئن هستین باز هم کنترل رو فراموش نکنین چرا که احمال وقوع خطای انسانی هست.
برای مثال در مناطق کوچکتر در صورتی که بدونین محور y یا همون شمال فرضیتون در کدوم راستا هست در حین کار براحتی می فهمین که آیا مختصات اعلام شده توسط دوربین برای هر نقطه مشخصی صحیح هست یا خیر .
در روش آنتنی ، مختصات ایستگاه هاتون رو در جایی یادداشت کنین .
بعد از توجیه حتما مختصات ایستگاهی که نسبت بهش توجیه رو انجام دادین رویک بار برداشت کنین و با عددی که از قبل داشتین کنترل کنین . می تونین مختصات یک نقطه در نزدیکی محل دوربین رو برداشت کنین و ببینین که همون حول و حوش نزدیکیای عدد مختصات ایستگاه دوربین هست یا نه . حتی می تونین نقطه ای رو که از چند ایستگاه بهش دید دارین بعنوان یک نقطه کنترل در نظر بگیرین . در هنگام معرفی شمال فرضی هم اگر که رفلکتور در اون راستا قرار بگیره و مختصاتش رو برداشت کنین ، مقدار x اون نقطه با مقدار x در همون ایستگاهتون ( مبدا ) باید برابر باشه (برای مثال در اینجا باید 10000 باشه) و فقط مقدار y تغییر بکنه .
در صورت امکان هر شب اطلاعات توتال رو در رایانه تخلیه و در نرم افزار کار رو کنترل کنید .
در کل نحوه کنترل و روشهای اینکار می تونه کاملا ابتکاری و دل بخواهی باشه